Breng mij naar het informatiepaneel!

Op 29 november 1943 werden 360 B-17 Flying Fortresses naar Bremen gestuurd. Voornamelijk door slecht weer boven Engeland en Duitsland wisten echter maar 154 toestellen het doel te bereiken. Als escorte werden er zeven Fighter Groups van het type P-47 Thunderbolt en één Fighter Group van het type P-38 Lightning meegestuurd (in totaal 352 toestellen). Een groot deel van de escortes, waaronder de hele 55th Fighter Group, raakte verwikkeld in een grote luchtslag met Duitse jagers van III. Gruppe, Jagdgeschwader 1 en II. Gruppe, Jagdgeschwader 3. Zij zijn hierdoor nooit in de buurt van Bremen gekomen, wat inhield dat de bommenwerperformatie zonder jagerescorte voortvloog. De Duitse luchtverdediging zag echter niet in welke kans dit bood om de bommenwerpers boven Bremen aan te vallen, en stuurde de meeste toestellen naar Meppen om de bommenwerpers vroegtijdig te onderscheppen. Hier bevonden zich echter nog een groot aantal Amerikaanse escortejagers. De Amerikaanse verliezen waren substantieel: veertien B-17 Flying Fortresses, zeven P-38 Lightnings en negen P-47 Thunderbolts keerden niet terug. Aan Duitse kant gingen er 36 toestellen verloren met 25 gesneuvelden of vermisten en vijftien gewonden.

Als onderdeel van de Duitse luchtverdediging waren ook de Bf 109Gs van III. Gruppe, Jagdgeschwader 11 opgestegen om de Amerikaanse formatie te onderscheppen. De toestellen waren rond 13:50 uur opgestegen vanaf Oldenburg en zetten koers naar het Westen. Vermoedelijk raakte een deel van deze toestellen ook betrokken bij het luchtgevecht tussen de 37 P-38 Lightnings van 55th en 20th Fighter Group en de Bf 109s van III./JG 1 en II./JG 3. Hoogstwaarschijnlijk kwamen de toestellen van III./JG 11 aan toen de P-38 Lightnings zich net aan het terugtrekken waren: “Bij de tweede aanval richting het doel verloor ik de rest van mijn vlucht en sloot me aan bij de dichtstbijzijnde vlucht die ik kon vinden. We eindigden met vijf toestellen en vuurden drie keer op Me 109’s die twee P-38’s onder ons aanvielen, toen werden we door Me 109’s van bovenaf aangevallen. Toen we uit die schermutseling kwamen, waarin ik niet kon vuren en ook niemand zag neergaan, bevond ik me ver achter de rest van de P-38’s. Ik opende mijn gas volledig en na ongeveer tien minuten had ik de vier P-38’s, die heel losjes vlogen, weer ingehaald. Ik sloot me bij hen aan en had net gas teruggenomen toen iemand de achter in de groep begon te vertellen dat er een aantal vijandelijke jagers ons aan het inhalen waren vanaf 6 uur. We openden het gas van onze toestellen volledig (we waren op 34.000 voet) maar iemand vertelde ons dat ze nog steeds aan het inhalen waren” vertelde Captain Thomas Beaird.

Op de grond werd waargenomen hoe boven Eemster een waar luchtgevecht plaatsvond tussen Amerikaanse en Duitse jagers. Eén van de Duitse toestellen werd getroffen en stortte vanaf grote hoogte naar beneden. Dit toestel betrof Bf 109G-6 Wnr. 410135 gevlogen door Leutnant Wolf Scharff.

Voor meer informatie over Wolf Scharff, klik op onderstaande uitvouwbare balk.

Ook Second Lieutenant Robert E. Erickson lichtte het luchtgevecht toe: “Ik vloog vleugelman van Captain Ayers, die Swindle Red FLight leidde. Na een gevecht met vijandelijke vliegtuigen en het voltooien van drie rondjes van 360 graden, vertrokken we naar huis. Captain Ayers en ik waren twee van de vijf P-38’s achterin de groep. We zagen dat drie vijandelijke vliegtuigen ons van achteren inhaalden. Op dat moment bevond ik me op 33.000 voet. Captain Ayers riep om hulp en Captain Franklin en Lt Gilbride van het 343e kwamen terug. Op dat moment kwam er één vijandelijk toestel achter Captain Franklin en twee achter mij. We braken naar links uit, ik voltooide mijn draai en kwam neer op de tweede Me 109 en vuurde waarbij ik treffers op de vleugels en bij de cockpit observeerde. Deze twee toestellen rolden onmiddellijk en doken voor de wolken. Captain Franklin moest midden in zijn uitwijk zijn motor in de vaanstand zetten en Lt Gilbride werd vermoedelijk neergeschoten. Ik brak toen mijn aanval af toen de Me 109’s doken en terugvlogen naar dekking. Captain Franklin vloog toen op één motor. Op dat moment achtervolgden nog vier vijandelijke vliegtuigen mij dus zette Captain Franklin zijn motor weer aan en haalde er zoveel mogelijk vermogen uit en we kwamen samen thuis. De vijandelijke vliegtuigen haakten af vanwege brandstofgebrek of wij waren sneller dan zij. Deze actie vond plaats tussen 31.000 en 33.000 voet.“

Het is onbekend wie Bf 109G-6 Wnr. 410135 gevlogen door Leutnant Wolf Scharff neerschoot. Hoe dan ook slaagde Leutnant Wolf Scharff er niet in zijn toestel per parachute te verlaten en kwam bij de crash om het leven. Na de crash werd het wrak bewaakt door de Schnelle Abteilung vanuit Beilen. De tot in de verre omtrek verspreide wrakstukken werden door de Duitsers verzameld en afgevoerd. Veel later werden de nog in de grond aanwezige wrakstukken en stoffelijke resten van de piloot geborgen.

Laten we de herinnering levendig houden aan deze gebeurtenis en Leutnant Wolf Ernst Scharff.

Wolf E. Scharff

Piloot

KIA

De piloot van Bf 109G-6 Wnr. 410135, Wolf Scharff, werd begraven te Leeuwarden en werd na de oorlog gerepatrieerd naar Ysselsteyn.

Rust in vrede.

De graf van Wolf Scharff te Ysselsteyn

Heeft u meer informatie over deze crash? Lever het aan!

Bronnen:

• Archief Stichting Luchtoorlog Onderzoek Drenthe
• Bundesarchiv B 578/Scharff, Wolf
• Einsatz in der Reichsverteidigung von 1939 bis 1945, Jagdgeschwader 1 und 11 (Teil 1) – Jochen Prien & Peter Rodeike
• Day Fighters in the Defence of the Reich, a War Diary, 1942-45 – Donald Caldwell
• Dwingelo in Oorlogstijd – Reinder Smit
• Otto Steinmetz

Dit Lost Wings informatiepaneel is mogelijk gemaakt door financiële steun van Provincie Drenthe en het V-fonds.