Samuel Howard 'Sam' Bender werd op 12 augustus 1918 geboren als zoon van Norman Musser Bender en Anna Mae Seitz te West Hempfield, Pennsylvania. Sam was één van elf kinderen.

Sam volgde zijn opleiding aan East Hempfield High School, waar hij in 1935 zijn diploma haalde. Na zijn opleiding ging Sam werken als melkveehouder.

Op 16 mei 1942 trouwde Sam met Jane Mease in de Zion Lutheran Church te Landisville, Pennsylvania. Hierna ging het paar op een korte huwelijksreis. Samen kregen zij vier kinderen.

In juli 1941 meldde Sam zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. In april 1943 slaagde Sam voor zijn opleiding aan de Advanced Flying School te Altus, Oklahoma. Hij was hier reeds al bevorderd tot Lieutenant en kreeg identificatienummer 'O-679030'. Begin oktober 1943 werd Sam toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Sam met zijn bemanning meerdere missies tegen Duitsland. Sam vloog in totaal twee missies.

Tijdens de laatste missie van Sam wist hij het toestel veilig te landen. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Sam naar een Stalag Luft I vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Tekening en beschrijving gemaakt door een mede-gevangene van Sam

Na de bevrijding keerde Sam terug naar Amerika, waar hij kon genieten van een verlof van zestig dagen. Uiteindelijk verliet Sam het leger als Captain en ging hij weer terug naar zijn werk als melkveehouder. Later ging hij ook werken als machinist voor de Sauder Machine Shop, waar hij na 19 jaar in 1981 met pensioen ging.

Sam was een actief lid van de Church of God in Landisville, waar hij 66 jaar lang zondagsschool gaf. Sam was ook zaalwachter, raadslid, koorlid en hoofd van de zondagsschool. Zijn andere interesses waren tuinieren, kaarten, lezen en hij was een fervent Yankee honkbalfan.

Sam kwam op 21 april 2009 te overlijden in Lancaster, Pennsylvania. 

Arthur Harold Schmidt werd geboren op 23 januari 1921 als zoon van Fred Schmidt en Francis Yetter te Chicago, Illinois.

Op 15 april 1942 meldde Arthur zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten en kreeg hij identificatienummer '16077923'. Arthur volgde zijn vooropleiding te Sikeston, Missouri en basisopleiding te Coffeyville, Kansas. Uiteindelijk werd Arthur in mei 1943 bevorderd tot Lieutenant en kreeg hij identificatienummer 'O-679948'. 

Een foto van Arthur in het militaire jaarboek van klas 43-E, 1943

Niet veel later werd Arthur toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Arthur meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Arhur wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Arthur naar Stalag Luft I vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Krantenknipsel over een zestal mannen uit Chicago die in Duits gevangenschap waren geraakt. Rechtsonder een foto van Arthur en midden boven een foto van Sergeant Constantino William 'Gus' Principe, de buikkoepelschutter.

Chicago Tribune, 5 februari 1944

Na de bevrijding keerde Arthur terug naar Amerika, waar hij kon genieten van een verlof van zestig dagen. Uiteindelijk verliet Arthur op 16 november 1945 het leger en ging hij weer werken in het civiele leven. Arthur was getrouwd met Adele Schmidt en samen kregen zij drie zoons.

Arthur kwam op 25 juli 1976 te overlijden.

James Calvert Newbold werd geboren op 30 september 1917 als zoon van William Elbert Newbold en Mary Mae Beeler te Louisville, Kentucky. 

James volgde zijn opleiding aan Walnut Hills High School, waar hij zijn diploma haalde in 1935. Hierna studeerde hij bedrijfskunde aan de University of Cincinnati. Na zijn diploma gehaald te hebben ging James werken bij de vrouwenschoenenzaak 'Newbold's' van zijn vader. 

In april 1942 meldde James zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Na zijn basisopleiding werd hij bevorderd tot Lieutenant en kreeg hij identificatienummer 'O-683853'. In juni 1943 behaalde James zijn navigator wings te Hondo, Texas.

Niet veel later werd James toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog James meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van James wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Arthur naar Stalag Luft I vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Krantenknipsel over de gevangenname van James in The Cincinnati Enquirer van zondag 16 januari 1944

Na de bevrijding keerde James terug naar Amerika, waar hij kon genieten van een verlof van zestig dagen. James verliet het leger als Second Lieutenant en was onderscheiden met een Purple Hart.

Op 12 april 1948 trouwde James met Rita Fallot. Samen kregen zij vier dochters en één zoon. James bleef werken bij 'Newbold's', wat tegen die tijd verkocht was aan de L. Miller Company. Hier bleef hij werken als manager, tot de zaak zijn deuren sloot in 1975. James vond een nieuwe baan bij Gidding-Jenny in de schoenenafdeling. Later was hij ook nog manager van de schoenenafdeling van Panache tot hij in 1986 met pensioen ging.

Na zijn pensioen werkte James één dag per week als vrijwilliger bij het Rode Kruis. "I really admired the deep commitment the Red Cross volunteers showed, and I decided then that some day I would join the Red Cross in serving needing people" herinnerde James zich aan zijn tijd als krijgsgevangene. 

James kwam op 2 maart 2000 te overlijden aan hartfalen in het ziekenhuis. Hij doneerde zijn lichaam aan de University of Cincinnati College of Medicine.

Howard Nicholas Mullaney werd geboren op 3 november 1915 als zoon van Peter Paul Mullaney en Theresa Merkle te New York. Howard was één van acht kinderen. Hij had één oudere broer, vier jongere broers en twee jongere zussen.

Howard volgde na zijn basisonderwijs nog vier jaar onderwijs aan de middelbare school.

In de census van 1940 wordt vermeld dat Howard geen baan had, maar wel opzoek was naar een baan. In oktober 1940 had Howard een baan gevonden, en werkte hij bij Cooks Bar & Grill. 

Op 18 februari 1941 meldde Howard zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. In maart 1943 behaalde Howard zijn bommenrichter wings als onderdeel van Class 43-4 te San Angelo Army Air Field, waar hij bekend stond als 'Irish', en werd hij bevorderd tot Lieutenant. Hij kreeg identificatienummer 'O-673864'.

In 1943 werd Howard toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Howard meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Howard wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Howard naar Stalag Luft I vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Na de bevrijding keerde Howard terug naar Amerika, waar hij kon genieten van een verlof van zestig dagen. Howard verliet het leger als Second Lieutenant.

Howard trouwde met Ann B. Collins. Het is onbekend of zij kinderen hadden.

Op 15 oktober 1976 kwam Howard te overlijden.

Harry Anthony Pattrin werd geboren op 18 oktober 1923 als zoon van Harry George Pattrin en Marie Henrietta Luebbers te Saint Louis, Missouri. Harry was één van vier kinderen.

Na zijn opleiding afgerond te hebben meldde Harry zich op 30 juni 1942 aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Harry kreeg identificatienummer '17162141'.

Harry (rechts) met een collega tijdens de opleiding

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Harry toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Harry twee missies tegen Duitsland.

"Ik kan niet zeggen op hoeveel missies ik ben geweest of welke doelen ik heb gebombardeerd. Ik kan alleen maar zeggen dat ik eindelijk mijn training goed heb gebruikt. Ik heb altijd gezegd dat ik niet bang zou zijn als het tijd was om op mijn eerste missie te gaan, maar ik moet toegeven dat mijn knieën trilden en ik gewoon bang was. Toen de flak begon te vliegen en de jagers begonnen aan te vallen, realiseerde ik me dat ik niet op een theekransje zat. Die moffen zijn echte vliegers. Maar ze voelen niet veel voor ons. Ik was bang. De eerste jager die binnenkwam verraste me zo dat ik gewoon in mijn radioluik stond te staren. Maar toen ik zijn vleugels zag oplichten als een kerstboom, werd ik snel wakker. Ik was eerst verbaasd, toen bang en toen zo kwaad dat ik achter hem aan uit het vliegtuig wilde springen. Maar ik heb één ding ontdekt: je hoeft je geen zorgen te maken dat ik niet terugkom. Houd dat gewoon in gedachten."

Tijdens de laatste missie van Harry wist hij veilig de grond te bereiken. Het eerste wat Harry zich herinnerde was dat hij met pijn in een hooiveld lag en zich suf voelde. Het volgende wat hij zich herinnerde was dat hij in een hooiwagen met een boer en zijn vrouw die zijn gezicht waste. Harry vroeg: “Spreken jullie Engels?” Een beetje, antwoordden ze. De boerin gaf hem een kop koude thee en zei: “Drink, dit zal helpen om het bloed dat je verloren hebt te vervangen.” Harry vroeg hen: “Zijn jullie Duitsers?” Ze waren Nederlands en hij was net binnen de Nederlandse grens. Zijn rug zat vol granaatscherven en hij was versuft door zijn verwondingen. Hij zocht in zijn geheugen. Hij herinnerde zich dat hij geraakt werd en het bevel om te springen. Hij maakte zich grote zorgen omdat hij niet wist of de boer vriend of vijand was. Zouden ze de Duitsers inlichten?

De boer stopte Harry's spullen in een bijenkorf, want als er een razzia was zou de Gestapo daar nooit kijken. Ze stopten hem in hun hooiwagen, aangedreven door een oude tractor. Hij werd ondergedompeld in zacht hooi en zei een gebed toen de tractor en de kar een klein bospaadje inreden. Op een open plek stond een groepje gebouwen, een huis, een schuur, een gereedschapsschuur, een machineloods en een heel oude roestige vrachtwagen. Het echtpaar hielp hem hun huis binnen en stopte hem in een oud ijzeren bedje op de zolder van hun boerderij. Harry gluurde uit het kleine raampje en kon de Duitse politie voorbij zien rijden. De boerin kwam aan met warme soep. Harry zei tegen haar: “Ik moet naar mijn squadron.” Ze zei: “Je bent gewond en hebt geluk dat je nog leeft.” Toen realiseerde hij zich dat hij naakt op de brancard lag met alleen een deken over hem heen. “Waar zijn mijn kleren?” vroeg hij. Ze vertelde hem dat ze gewassen werden en snel droog zouden zijn. Harry leerde al snel dat er weinig voedsel in het huis was, hoewel het een boerderij was en het november was. Hun wortelkelder was bijna uitgeput. Er waren een paar rapen, aardappelen, wat sponzige appels en een paar slappe wortels. En toen werd er op de deur gebonsd en kwam er een dokter binnen. Hij onderzocht Harry's wonden. Hij was ongeveer achtenvijftig jaar oud en een vluchteling, die valse papieren bij zich had. Hij zei: “Geen röntgenfoto's; heb ik niet.”

Vermoedelijk werd het verzet ingeschakeld om Harry verder te helpen. Onbekend is hoe, maar een tijdje later kwam Harry aan in Colmar, Frankrijk, bij Pierre Gaertner. Hier zat Harry een tijdje ondergedoken, totdat duidelijk was geworden dat de pilotenlijn naar Spanje op een paar plekken geïnfiltreerd was. Ook begon duidelijk te worden dat Pierre Gaertner mogelijk ook door de mand gevallen was. Ook hij besloot onder te duiken. Harry zette koers richting het noorden, waar hij uiteindelijk in de grotten van Maastricht terecht kwam. Hier verbleef hij zo'n twee weken, tot hij naar Amsterdam ging met een kleine groep andere onderduikers. Echter werden zij hier ontdekt en aangehouden door de Duitsers.

Harry als krijgsgevangene

Harry werd hierop afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Harry naar Stalag Luft III en later Stalag Luft XVIIb, bij Krems, Oostenrijk, vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat. Om de tijd en beetje te doden sloeg Harry aan het tekenen en aan het dichten.

Een tekening van B-17G 42-37787 'Two Bomb' gemaakt door Harry tijdens zijn verblijf in Stalag Luft XVIIb

Na de bevrijding keerde Harry terug naar Amerika, waar hij kon genieten van een verlof van zestig dagen. Harry verliet het leger als Staff Sergeant. Op 15 september 1945 trouwde Harry met Marylouise Joan Nelson in Pine Louis. Samen kregen zij vier kinderen.

Harry en Marylouise als gloednieuw stel

Harry kwam op 1 februari 1987 te overlijden in Saint Louis.

Lionel Smith werd geboren op 6 september 1922 als zoon van Samuel Houston Smith en Odell Crump te Greenbier, Arkansas. Lionel was de oudste van drie zoons. Hij groeide op op een boerderij in de Bono gemeenschap ten noorden van Conway, Arkansas. Lionels moeder stierf toen hij 12 jaar oud was. Lionel was de oudere, beschermende broer en zijn broers Lyman “E” en Cohen Smith gaven hem de bijnaam 'Big Bud'.

Kort na zijn afstuderen aan de Greenbrier High School meldde Lionel zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Lionel kreeg identificatienummer '38334025'.

Op 23 juli 1943 trouwde Lionel met Lois Terry te Conway, Arkansas. Samen kregen zij zeven kinderen.

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Lionel toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Lionel meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Lionel wist hij veilig de grond te bereiken. Doorzeefd met kogels in zijn borst werd Lionel gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Lionel naar Stalag Luft XVIIb vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Op 2 mei 1945, toen Lionel weer vrij kwam, woog hij 40 kilo. Lionel kreeg twee Purple Hearts en het Distinguished Flying Cross voor zijn militaire dienst aan zijn land, evenals twee Presidential Unit Citations voor dapperheid in de strijd.

Na zijn thuiskomst werd Lionel een bekende huizenbouwer in Faulkner County. Hij ontwikkelde en fokte ook een van de beste geregistreerde Polled Hereford kuddes in Arkansas. Lionels liefde voor zijn vee werd alleen overtroffen door zijn liefde voor zijn toegewijde familie en het land dat al sinds midden 1800 in zijn familie was. In zijn laatste jaren was Lionel's constante metgezel zijn kleine hond 'Jack'.

Lionel vlak voor hij overlijd

Lionel kwam op 15 april 2007 te overlijden in Wooster, Arkansas aan de gevolgen van longkanker.

Constantino William ‘Gus’ Principe werd geboren op 2 november 1923 als zoon van Antonio Principe en Michelina Sturino in Chicago. Gus was één van zeven kinderen.

Op 27 juni 1942 meldde Gus zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Hij kreeg identificatienummer '16147460'.

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Gus toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Gus meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Gus wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Gus naar Stalag Luft I vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Krantenknipsel over een zestal mannen uit Chicago die in Duits gevangenschap waren geraakt. Middenboven een foto van Gus en rechtsonder een foto van Second Lieutenant Arthur Harold Schmidt, de co-piloot.

Chicago Tribune, 5 februari 1944

Na de bevrijding keerde Gus terug naar Amerika. Op 8 september 1950 trouwde Gus met Margarete Claire Foster. Samen kregen zij drie kinderen.

Gus kwam op 17 september 2003 te overlijden in Midlothian, Illinois.

Paul Chilton Hieatt werd geboren op 8 januari 1922 als zoon van Will Walker Hieatt en Ethel White te Harrison, Kentucky. Paul had één jongere broer.

Op 30 juni 1942 meldde Paul zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Hij kreeg identificatienummer '35664075'.

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Paul toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Paul meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Paul wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Paul naar een krijgsgevangenenkamp vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Na de bevrijding keerde Paul terug naar Amerika. Hij bleef in dienst bij de luchtmacht, en ging werken als recruiter met als rang Master Sergeant.

Paul als Master Sergeant een aantal jaren na de oorlog

Op 6 mei 1946 trouwde Paul met Opal Frances Warner in Lawrence, Ohio. Samen kregen zij drie zoons.

Paul kwam op 8 november 1989 te overlijden in Wilmington, Ohio.

Harry Eugene Tate werd geboren op 6 februari 1917 als zoon van Floyd Tipton Tate en Anna Emma Kremer-Schank te Rome, Indiana. Harry één van negen kinderen.

Harry tussen twee van zijn broers

Harry volgde zijn opleiding aan Cannelton High School. Na zijn diploma gehaald te hebben ging Harry werken in een meubelfabriek.

Op 2 oktober 1940 meldde Harry zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Hij kreeg identificatienummer '15046448'.

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Harry toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Harry meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Harry wist hij veilig de grond te bereiken. Hij werd hierna gevangen genomen en afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Harry naar een krijgsgevangenenkamp vervoerd waar hij de rest van de oorlog uitzat.

Na de bevrijding keerde Harry terug naar Amerika. Hij werd onderscheiden met het Purple Heart en Air Medal. Harry werd op 6 oktober 1945 eervol ontslagen, maar twee dagen later meldde hij zich alweer aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Onbekend is of Harry ook deze keer weer werd toegelaten. Hoe dan ook werkte hij in 1950 als pijpenmaker in een energiecentrale.

Op 9 december 1950 trouwde Harry met Jessie Hazel Nicholas Williams te Salinas, Californië. Samen kregen zij vijf kinderen. Het huwelijk hield echter niet stand, want in september 1977 scheidde de twee van elkaar. 

Op 23 december 1988 kwam Harry te overlijden in San Jose, Californië.

Francis Anthony 'Frank' Svehla werd geboren op 25 december 1914 als zoon van James Svehla en Rose Liskovec, uit Tsjechoslowakije, te La Crosse, Wisconsin. Frank was de jongste van drie kinderen: hij had één broer en één zus. Rond 1920 verhuisde het gezin naar Chicago.

Na zijn opleiding afgerond te hebben ging Frank werken bij Pullman Co. Laundry in Chicago. 

Op 16 oktober 1940 meldde Frank zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Hij kreeg identificatienummer '36601916'.

Na zijn opleiding voltooid te hebben werd Frank toebedeeld aan 526th Bomb Squadron, 379th Bomb Group dat gestationeerd was op RAF Kimbolton in Engeland. Vanaf hier vloog Frank meerdere missies tegen Duitsland.

Tijdens de laatste missie van Frank raakte hij zwaargewond aan zijn arm door Duitse kogels. Frank werd uit het toestel gehaald en later met de ambulance naar Kamp Westerbork gebracht. Waarschijnlijk werd Frank vanaf hier overgebracht naar het ziekenhuis in Leeuwarden of Groningen, waar zijn arm geamputeerd werd. Na genoeg hersteld te zijn werd Frank afgevoerd naar Dulag Luft te Frankfurt. Vanaf hier werd Frank naar Stalag Luft VI en vervolgens Stalag Luft IV vervoerd. 

In september 1944 maakte Frank deel uit van een groep ernstig hulpbehoevende (door zware verwondingen) krijgsgevangenen die door de Duitse autoriteiten over werden gedragen aan het Rode Kruis. Aan boord van de SS Gripsholm vertrok Frank op 10 september 1944 vanuit Gothenburg naar New York. Hier kwamen zij op 26 september 1944 aan.

Eenmaal terug in Amerika pakte Frank zijn leven weer op. Hij ging werken als pluimvee- en eierboer bij Los Angeles, wat hij zo'n twaalf jaar deed. Ook trouwde Frank in maart 1945 met Grace Eileen Vise. Dit huwelijk hield echter niet lang stand. Later ging Frank werken bij Atascadero State Hospital, wederom voor zo'n twaalf jaar. Hier was Frank betrokken bij een gijzeling. Frank was een van de gijzelaars en werd uiteindelijk als laatste van de vier gijzelaars in San Francisco vrijgelaten. 

Krantenartikel over het voorval - The San Francisco Examiner 1968

Frank maakte 39 jaar deel uit van de Oddfellows genoodschap, waar hij zich inzette voor het helpen van anderen.

Frank (rechts) tijdens een bijeenkomst

Frank kwam op 6 augustus 1991 te overlijden in Martinez. Hij was op dat moment verloofd met Elaine Starren.