Joseph Francis ‘Joe’ Palmer werd op 24 februari 1920 geboren als zoon van Frank Palmer en Mary Catherine Jennessee te Pittsburg, Pennsylvania. Joe had één oudere broer (Charles - 1917). De ouders van Joe waren Italiaanse immigranten, en bij aankomst in de Verenigde Staten werd de achternaam van Joe en zijn familie van Palmieri veranderd naar het Amerikaans klinkende Palmer. 

Schoolfoto van Joe in 1936

Op zijn 16e rondde Joe zijn school af, waarna hij bedrijfskunde studeerde aan Duquesne University. Na het behalen van zijn diploma ging Joe werken bij Stratman accountantskantoor. Het duurde echter niet lang voordat Joe, als gevolg van de Japanse aanval op Pearl Harbor, zich op 19 december 1941 aanmeldde voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd Joe toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding tot piloot. Uiteindelijk kreeg hij identificatienummer 'O-791142'.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Joe in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Joe en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Joe wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Robert McClellan Sheldon werd geboren op 6 januari 1921 als zoon van John Eugene Sheldon en Gretta Hannah Anderson te Hammond, Indiana. Robert had één jongere broer. In 1930 verhuisde het gezin naar Omaha, Nebraska en in 1932 woonde het gezin in Milwaukee, Wisconsin.

Na zijn opleiding afgerond te hebben ging Robert werken bij de National Bank. Niet veel later meldde hij zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding tot (co-)piloot. Robert kreeg identificatienummer 'O-734143'.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Robert in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Robert en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Robert wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Claude Marion Kieffer werd geboren op 24 oktober 1919 als zoon van Christian Orel Kieffer en Mabel May White te Paulding, Ohio. Claude had vier broers en zussen: Robert (1910), Doris (1912), Chester (1916) en Mable (1922).

Claude volgde zijn onderwijs aan Bryan High School en vervolgens aan Farmer High School. Na zijn opleiding afgerond te hebben ging Claude werken bij het US Weather Bureau te Spokane, Washington.

Op 1 juli 1941 meldde Claude zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Deze volgde Claude onder anderen bij 4 Squadron, 34th Group te Geiger Field, Washington. Ook Robert en Chester traden in dienst bij de strijdkrachten.

Krantenknipsel over het in dienst zijn van Chester, Claude en Robert Kieffer, 3 april 1944

Claude volgde een deel van zijn opleiding te Santa Ana, Californië, waar hij opgeleid werd tot bommenrichter. In een brief aan zijn ouders schreef Claude: "De jongens worden uit het leger of de burgermaatschappij gehaald en hierheen gebracht als cadetten. Voor een periode van maximaal negen weken hebben ze oefeningen, atletiek en een reeks cursussen die bekend staan als de pre-flight school. Het zijn opfriscursussen, maar ze zijn niet erg zwaar. Als ik hier wegga, moet ik nog 9 tot 12 weken trainen. In die tijd mag ik het bomvizier gebruiken en beginnen met vliegen. Het kan niet vroeg genoeg beginnen. Alle jongens hier lijken dezelfde mening te hebben - ze kunnen niet wachten om te gaan vechten. De mensen hier zijn geweldig. Ze behandelen ons als koningen in plaats van soldaten. Elk weekend hebben we een paar uur vrij en ze helpen ons er het beste van te maken."

Op 30 november 1942 trouwde Claude met Alice Elizabeth Brecken te Couer d'Alene, Idaho. Samen kregen zij één dochter (Jo Ellyn, 1946).

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Claude in de lente van 1943 naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group. Claude schreef in april 1943 aan zijn ouders: "Ik heb Londen bezocht en ben over de Lamberth Walk gelopen en heb Westminister Abbey gezien. Londen is best leuk, maar het is niet New York. Ze hebben het nogal zwaar gehad, denk ik. Ik zal blij zijn Amerika weer te zien!"

Tijdens de laatste missie van Claude wist hij tijdig het toestel te verlaten. Claude werd al snel gevangen genomen en zat de rest van de oorlog uit in Stalag VII-A. Hier werd hij op 29 april 1945 bevrijdt, maar voor hij terugkeerde maakte hij er het beste van en ondernam hij zijn eigen sightseeing-reis door Duitsland, waar hij meeliftte op vrachtwagens, auto's en vliegtuigen voor hij uiteindelijk terugkeerde naar Amerika.

Hier kwam hij in juli 1945 aan en bracht vervolgens een aantal weken door op Camp Kilmer. Hierna keerde Claude terug naar huis. In november 1945 werd Claude om onbekende redenen opgenomen in het AAF herstellingshospitaal. Hierna moest hij zich melden te Fort Wright. Hier werd Claude eervol ontslagen als First Lieutenant, onderscheiden met een Purple Heart en Air Medal met drie clusters.

Claude meldde zich echter meteen weer aan, ditmaal als Master Sergeant. Claude mocht uiteindelijk in maart 1946 zijn Purple Heart in ontvangst nemen.

Claude gebruikte zijn ervaring opgedaan bij het US Weather Bureau en ging werken als weervoorspeller bij het leger. Claude speelde een belangrijke rol tijdens de Berlijnse luchtbrug in 1948-1949 door het voorzien van accurate weersvoorspellingen aan de vliegtuigbemanningen. Vervolgens werd Claude voor 18 maanden uitgezonden naar Spanje en diende drie jaar bij het Air Research and Development Command te Massachusetts en Florida.  Op 22 april 1957 werd Claude bevorderd tot Captain en overgeplaatst naar Stead Air Force Base te Reno, Nevada.

Claude kwam uiteindelijk op 8 maart 2010 te overlijden te Reedsburg, Wisconsin.

Leonard Carl Appelquist werd geboren op 18 oktober 1910 als zoon van Carl Anders Johan Appelquist en Anne Matilda Flygare te Dunnell, Minnesota. Leonard was de oudste van vier kinderen.

Leonard volgde zijn opleiding te Dunnell en Sherburn en verhuisde in 1931 naar Swea City waar hij een kruidenierswinkel opende. De winkel was een gezamenlijke onderneming van Leonard en zijn vader.

Op 16 oktober 1940 meldde Leonard zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding tot bommenrichter. Na het afronden van zijn opleiding vertrok Leonard in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Leonard en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Leonard wist hij tijdig het toestel te verlaten. Leonard werd al snel gevangen genomen en zat de rest van de oorlog uit in Stalag VII-A. Hier ontving Leonard elke twee maanden een doos met voorzieningen, opgestuurd door zijn familie. Dit op aandringen van hemzelf: "Nou, ik kan in ieder geval schrijven en jullie laten weten dat alles goed met me gaat, mijn gezondheid is goed en ik heb alleen een lichte snee in mijn gezicht. Gelukkig ben ik veilig. Ik hoop dat het thuis ook goed gaat. Maak je geen zorgen over mij, alles is OK nu. Ik kan niet vaak schrijven. Neem contact op met het Rode Kruis en zij zullen je een lijst geven van wat je me kunt sturen. Ik heb sigaretten, tandenborstel, ondergoed en sokken nodig. Het Britse Rode Kruis zorgt nu voor onze persoonlijke behoeften. Ze verdienen alle lof en meer dan ik ze ooit heb gegeven. Zeg tegen mijn vrienden dat ze moeten schrijven, ook al kan ik niet al hun brieven beantwoorden. Ik heb zeker een klein gebedje gezegd en God gedankt toen mijn parachute openging en ik veilig landde. Ik heb veel te danken aan de vooruitziende blik van een vriend, die ik zal uitleggen als ik je zie, wat hopelijk niet al te lang zal duren. Ik zal altijd aan je denken. Hou je kin omhoog en lach."

Papier met informatie over de 'buddies' van Leonard gedurende zijn verblijf in Stalag VII-A

Na zijn bevrijding keerde Leonard op 17 juni 1945 terug naar Amerika waar hij op 8 juli 1945 trouwde met Helen Moklestad. Het tweetal kreeg twee kinderen. 

Helen en Leonard Appelquist op hun trouwdag

Leonard ging weer werken de winkel die hij met zijn vader gestart was. Hier werkte Leonard tot zijn dood in 1971. Leonard was lid van de American Legion, Lions Club, Swea City Commercial Club, een vrijwillige brandweerman voor zo'n 20 jaar, werknemen van de stad voor zo'n twee jaar en lid van de Immanuel Lutheran Church.

Edmund ‘Ed’ Gullage Jr. werd geboren op 19 mei 1905 als zoon van Edmund Gullage Sr. en LeEtta Mae Ford te Hartford, Connecticut. 

Ed verhuisde naar New York, waar hij ging werken bij Reilly Electrotype Co. Op 16 oktober 1940 meldde Ed zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten en kon hij beginnen aan zijn opleiding. 

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Ed in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Ed en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Ed wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Ed werd onderscheiden met een Purple Heart en Air Medal met Oak Leaf Cluster.

Elmer Elsworth Duffey werd geboren op 29 juni 1918 als zoon van George Elsworth Duffey en Abbie Gale Sturdivan te Menlo, Kansas. Elmer was één van vijf  kinderen: Ida (1905), Clyde (1909), Ethel (1912) en Dorothy (1926).

Op 16 oktober 1940 meldde Elmer zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen met zijn opleiding. 

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Elmer in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Elmer en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Elmer wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Elmer werd onderscheiden met een Purple Heart en Air Medal met Oak Leaf Cluster. Deze werden in januari 1944 overhandigd aan de vader van Elmer.

Burl M. Owen werd geboren op 14 april 1923 als zoon van William Alvin Owen en Thelma Mae Owen te Young, Texas. Burl had twee broers.

Na het afronden van zijn basisopleiding volgde Burl nog drie jaar onderwijs aan Texas Abilene High School. 

De klassenfoto van Burl (voorste rij, eerste van links), Texas Abilene High School 1941

Na zijn onderwijs ging Burl werken in de olieproductie, en op 18 juni 1942 meldde Burl zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Burl in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Burl en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Burl wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Burl werd onderscheiden met een Purple Heart en Air Medal met twee Oak Leaf Clusters. Deze werden in oktober 1943 overhandigd aan de nabestaanden.

Norman E. Hornbacher werd geboren in 1916 als zoon van John Hornbacher Jr. en Louise A. Jahr te Michigan.  Norman was de jongste van tien kinderen: Walter (1899), Bernard (1901), Paul (1903), John, (1905), Meta (1907), Richard (1909), Herbert (1911), Hannah (1912) en Edna (1914).

Op 7 januari 1942 meldde Norman zich aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Norman volgde zijn opleiding in de Canal Zone, Guatemala, Panama, Florida, New Jersey en Mississippi (303 School Squadron, Flight 80).

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Norman in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Norman en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Gedurende zijn opleiding en detachering in Engeland stuurde Norman meer dan 230 brieven naar zijn familie. De laatste werd op 5 juli 1943 ontvangen, gedateerd 23 juni 'ergens in Engeland'.

Tijdens de laatste missie van Norman wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Na het ontvangen van het nieuws dat Norman omgekomen was werd er een herdenkingsdienst georganiseerd door zijn nabestaanden. Deze dienst werd door meer van 500 mensen bezocht.

Samuel Albert Holder Jr. werd geboren op 21 september 1922 als zoon van Samuel Albert Holder en Mae Eileen Butler te Mesilla Park, New Mexico. Samuel was de oudste van vier kinderen.

Samuel volgde zijn onderwijs aan Mesilla Park, waar hij acht jaar te vinden was. Vervolgens volgde Samuel een vierjarige opleiding aan Las Cruces Union High School en na hier zijn diploma gehaald te hebben meldde Samuel zich aan voor de opleiding tot Aircraft Mechanics Instructor aan de State College van New Mexico. Deze opleiding deed Samuel zo'n negen maanden. 

Samuel in 1942, tijdens zijn opleiding aan Las Cruces Union High School

Op 6 juni 1942 meldde Samuel zich te Phoenix, Arizona aan voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten waarna hij kon beginnen aan zijn opleiding. Deze volgde Samuel te Sheppard Field, Texas, Las Vegas, Walla Walla en Washington.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Samuel in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Samuel en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Samuel wist hij het toestel niet te verlaten en kwam bij de crash om het leven.

Samuel werd onderscheiden met een Purple Heart en Air Medal met Oak Leaf Cluster.

De rouwkaart van Samuel

Alva Earl Hodges werd geboren op 1 februari 1919 als zoon van Johnathan Thomas Hodges en Martha Eller Heath te Boone, Colorado. Alva was één van dertien kinderen: Ida (1898), Willie (1901), Ruth (1901), Roy (1903), John (1905), Jennifer (1906), Theodore (1908), Wava (1909), Bell (1910), Jessie (1912), Ira (1913) en Pauline (1914).

Alva in zijn jonge jaren

Na zijn opleiding afgerond te hebben ging Alva werken bij The Colorado Fuel and Iron Corporation. Hier werkte hij van 18 februari 1941 tot 15 juni 1942 en raakte hij tweemaal gewond. Op 9 mei 1942 trouwde Alva met Charleen Mae Draper te Raton, New Mexico. Samen kregen zij drie kinderen.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Alva in de winter van 1942 met zijn bemanning in hun B-17 bommenwerper naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 360th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vlogen Alva en zijn bemanning in totaal 11 missies.

Tijdens de laatste missie van Alva wist hij tijdig het toestel te verlaten. Hij werd al snel gevangen genomen en zat de rest van de oorlog uit in Stalag XVII. Na zijn bevrijding keerde Alva terug naar Amerika, waar hij ging werken bij Santa Fe Railroad. Hier werkte hij tot 1981, waarna hij met pensioen ging. Alva was lid van de Fraternal Order of Elks en kwam op 4 november 1999 te overlijden.

James Lenwood 'Jim' Stringer werd geboren op 15 januari 1924 als zoon van Marvin Lee Stringer en Elsie Ethel te Gilbert, Virginia. 

Jim volgde zijn onderwijs aan Gilbert High School, waarna hij zich aanmeldde voor bij de Amerikaanse luchtmacht. Hier werd hij toegelaten en kon hij beginnen aan zijn opleiding.

Na het afronden van zijn opleiding vertrok Jim naar Engeland. Hier werd hij toebedeeld aan 427th Bomb Squadron, 303rd Bomb Group, hier vloog hij een onbekend aantal missies als fotograaf en boordschutter.

Tijdens de laatste missie van Jim wist hij tijdig het toestel te verlaten. Jim werd al snel gevangen genomen en zat de rest van de oorlog uit in Stalag II-A. Na zijn bevrijding keerde Jim terug naar Amerika waar hij trouwde met Joy Lee Sturgill. Het tweetal kreeg vier kindern. Jim ging werken als mijnwerker, maar na een ernstig ongeluk in de mijnen herstelde hij en werd hij buschauffeur voor de Blue Ribbon Bus Lines in Ashland, Kentucky. Later ging hij werken bij de ARMCO Steel Company in Ashland als kraanmachinist. Terwijl hij daar werkte kocht hij een kleine boerderij in het Oak Hill gebied en ging niet veel later met pensioen bij ARMCO.

Jim kwam op 5 april 2013 te overlijden in het VA medisch centrum in Chillicothe Ohio.

Het graf van Jim